Tworzenie gier

Efekty przejścia są znanym i prostym sposobem na realizację płynnego przejścia między dwoma obrazami. Efekty te są znane przede wszystkim z narzędzi do tworzenia slajdów (jak MS PowerPoint czy OpenOffice Impress) oraz filmów, ale także z gier komputerowych. Nie może ich zabraknąć również w naszej grze :)

Poziom ukończony? Idziemy do następnego! Ale... dlaczego ma to następować automatycznie? Weźmy sprawy w swoje ręce i zdecydujmy, który poziom jako następny chcemy odwiedzić. Odświeżymy też grafikę, żeby gra była przyjemnością.

Stworzenie trójwymiarowej gry komputerowej RPG było Twoim marzeniem? W poprzednich artykułach mieliśmy okazję do nauki modelowania i animacji postaci. Teraz dowiesz się jak wykorzystać taką postać w prostej grze widzianej z perspektywy trzeciej osoby. Zobaczysz, że to wcale nie musi być trudne!

W poprzednich artykułach nauczyliśmy się wyświetlać podstawowe wielokąty i bryły geometryczne. Dodaliśmy także odrobinę realizmu, wykorzystując podstawowy model oświetlenia biblioteki Open GL. W tym artykule zajmiemy się:

• renderowaniem planszy, na której toczyć się będzie rozgrywka
• renderowaniem kuli, którą gracz będzie rozbijał rozmieszczone na planszy klocki
• implementacją ruchu kuli i obsługą jej kolizji z obiektami na planszy

Czytaliście poprzedni artykuł o modelowaniu postaci do gry i chcecie poznać ciąg dalszy? Czy może po prostu uczycie się tworzenia gier i macie dość przesuwających się modeli? Sztywnych, lewitujących siatek? W grach, jak to w grach, postacie powinny się poruszać. Nadawaniu ruchom kształtu służy animacja szkieletowa. W tym artykule zwiążemy model z kośćmi i nauczymy go chodzić.

Czy mieliście kiedyś ochotę na zrobienie własnej gry 3D, w której gracz kieruje poczynaniami jakiejś postaci? Zapewne przeraża Was myśl o ogromie problemów związanych z tworzeniem takiej gry - zwłaszcza o tworzeniu grafiki i programowaniu. Nie taki diabeł straszny, jak go malują - przy pomocy dostępnych dziś narzędzi szybko stworzymy model 3D, który następnie będzie można użyć w grze.

Systemy cząsteczkowe są techniką pozwalającą na uzyskanie ciekawych efektów graficznych bez dużego nakładu pracy. Za ich pomocą realizowane są efekty, takie jak ogień, dym, deszcz czy śnieg. W tym artykule postaram się opowiedzieć, czym są systemy cząsteczkowe i pokazać realizację kilku efektów.

    W tym artykule kończymy pisanie prostej gry w siatkówkę, rozpoczęte w części pierwszej.

    Wielu z nas myślało kiedyś o napisaniu własnej gry. Często jednak zapał mija podczas pracochłonnego pisania setek linijek kodu, aż w końcu wspaniały projekt umiera zapomniany. Korzystając z Microsoft XNA, możemy bardzo szybko stworzyć prostą grę i nie będzie to wymagało szczególnie dużego nakładu pracy. Jeśli tylko znasz podstawy języka C#, możesz jeszcze dziś zagrać w napisaną przez siebie grę!

W poprzedniej części nauczyliśmy się jak tworzyć okno z przypiętym kontekstem Open GL, reagujące na podstawowe zdarzenia. Umiemy także wyświetlić ( na razie za pomocą linii ) sześcian. W tej części zajmiemy się tematem światła w grafice czasu rzeczywistego i m.in. nauczymy się korzystać z modelu, który oferuje biblioteka Open GL. Zapraszam do lektury.

Celem tego cyklu jest stworzenie gry komputerowej wzorowanej na pomyśle znanym z klasycznego już Arkanoid. Postaramy się odmłodzić tę grę dodając jej jeden wymiar, dzięki czemu nie tylko zyska przydomek 3d ale pozwoli nam się "pobawić" grafiką trójwymiarową. Grę będziemy pisać od podstaw w języku C++.

W poprzednim artykule utworzyliśmy proste okno w WinApi i wyrenderowaliśmy w nim oteksturowany trójkąt za pomocą Direct3D. Teraz, mając na celu zaprogramowanie trójwymiarowego labiryntu, zajmiemy się mniej technicznymi rzeczami i napiszemy kod bezpośrednio dotyczący samego labiryntu. Nie będziemy wykorzystywać praktycznie niczego nowego, wystarczy nam sama znajomość C++ i wiedza zdobyta podczas czytania poprzedniego artykułu.

W tutorialu tym utworzymy labirynt 3D, używając DirectX. Będziemy mogli się w nim poruszać nie tylko w jednej płaszczyźnie, lecz także w górę i w dół - będzie to prawdziwie trójwymiarowy labirynt.

W tym artykule zajmiemy się doszlifowaniem naszej gry, gdyż, jak wiadomo, diabeł tkwi w szczegółach. Po wprowadzonych zmianach gra będzie lepiej się prezentować a także sprawniej działać.

Czy wyobrażasz sobie platformówkę bez przeciwników albo bez pocisków? Przydałoby się też poruszanie po zaprojektowanym poziomie, prawda? W tym artykule nauczymy się jak wykrywać i obsługiwać kolizję między obiektami oraz w jaki sposób dodawać różne jednostki do gry.

Możemy łatwo zwiększyć atrakcyjność naszej gry. Wystarczy wpłynąć na wyobraźnię gracza, tak aby sam zaczął widzieć to, czego oczekuje. Jednym z najprostszych sposobów oddziaływania na wyobraźnię jest dźwięk i muzyka. Stosując odpowiedni podkład muzyczny łatwo jest wpływać na nastrój gracza - sprawiać aby był szczęśliwy i odprężony, albo żeby się wystraszył (jeżeli gra w horror). Oprawa dźwiękowa jest jednym z najważniejszych elementów gier. Dlatego w tym artykule zobaczymy jak można dodać ją do naszej produkcji.

Każdy z nas lubi wygrywać, być najlepszym ;-) Dlatego, aby uatrakcyjnić naszą grę powinniśmy zaspokoić tę potrzebę gracza. W tej części kursu stworzymy ekran, na którym gracz będzie mógł umieścić swoje imię gdy zdobędzie więcej punktów niż inni.

Większość gier komputerowych toczy się na mapie. Może być ona widziana z góry, jak w grach strategicznych. Spotyka się też widok z boku - np. w grach takich jak Mario. Znany jest także rzut izometryczny, który "udaje" widok 3D. Możemy zastanawiać się nad tym jak są wyświetlane różne rodzaje mapy. Ten artykuł prezentuje jeden ze sposobów - mapę zbudowaną z kafli.

Jeżeli nuży Cię patrzenie na przeskakujące cyferki, to powinieneś przeczytać ten artykuł. Powołamy w nim do życia postać sterowaną przez gracza! Będzie chodzić, biegać i skakać dokładnie tak jak jej zagra.

Chcesz napisać własną grę? Jeżeli tak, to jesteś we właściwym miejscu. Tym artykułem rozpoczynamy cykl, którego efektem będzie gra platformowa w stylu Mario.