Języki programowania

O pisaniu programów wykonujących wiele zadań równocześnie.

Część 1.    Część 2.    Część 3.    Część 4.

W czwartej części dopełnimy dzieła i dołożymy ostatnią cegłę brakującą do pełnego interpretera. Nadamy w końcu naszemu językowi kształt, czyli składnię konkretną.

Część 1.    Część 2.    Część 3.    Część 4.

W trzeciej części cyklu stworzymy w końcu "dorosły" (choć bardzo prosty) język programowania przypominający język C oraz napiszemy samo serce interpretera, czyli klasy, które przechowują w pamięci oraz wykonują programy napisane w naszym języku.

Część 1.    Część 2.    Część 3.    Część 4.

W drugiej części cyklu dotyczącego interpretera prostego języka programowania zajmiemy się parsowaniem, czyli przekształcaniem napisów reprezentujących wyrażenia w drzewa wyrażeń. Ponieważ umiemy już obliczać wartości wyrażeń przedstawionych jako drzewa, powstanie kalkulator (czyli interpreter języka wyrażeń arytmetycznych).

Część 1.    Część 2.    Część 3.    Część 4.

Jeśli kiedykolwiek w Twojej głowie zrodził się pomysł, by wymyślić własny język programowania, zapraszamy do lektury cyklu artykułów poświęconych temu zagadnieniu. Zaczniemy od napisania kalkulatora wyrażeń arytmetycznych z nawiasami i kolejnością działań (chociaż bardzo prosty, to też jest pewien rodzaj języka programowania). Potem rozbudujemy go o zmienne, pętle i warunki, czyli wszystko, co jest potrzebne w "dorosłym" języku.

Przed uruchomieniem programu w języku C należy przetłumaczyć go na język poleceń procesora. Proces ten nazywa się kompilacją, a program który temu służy - kompilatorem . Znając podstawy języka poleceń procesora( czyli asemblera), można fragmenty programu zaprogramować od razu na tym poziomie. Ta umiejętność przydaje się, gdy chcemy wygenerować kod szybszy, niż zrobiłby to kompilator.

Czyli jak napisać sensowny program w ekstremalnie uproszczonym języku programowania.

Słów kilka o ekscentrycznych dziwolągach pośród języków programowania, czyli językach ezoterycznych.

Warto być leniwym... a przynajmniej czasami. W przypadku języka Haskell leniwy jest domyślny mechanizm przeprowadzania obliczeń: nie jest liczone nic, co nie jest niezbędnie potrzebne. Okazuje się, że daje nam to całą paletę ciekawych rozwiązań.

Ilu ludzi na świecie - tyle sposobów postrzegania tego świata. Języki programowania służą opisowi świata programów - i tutaj również zaskoczyć nas może wielka różnorodność.

Prolog – ważne jest co, nie jak.

Jak sprawić, aby komputer wykonał to, czego chcemy? Często w tym celu pisze się programy. Każdy język programowania to inny sposób komunikacji z komputerem. Są jednak języki, które nie różnią się znacznie od pewnych innych, mają podobną budowę, składnię i są zgodne z jakimś ustalonym zbiorem zasad. Zasad, które z grubsza określają, w jaki sposób komputer ma wykonać nasze polecenia. Można jednak wskazać niektóre z nich, które są jak z innej planety. Taki właśnie jest Prolog, trochę egzotyczny dla tych, którzy go nie znają. Dlaczego?