Typowy materiał zamieszczony w kursie to plik zawierający odpowiednie treści. Plik może być podpięty bezpośrednio w kursie lub udostępniony przez adres URL. W tym rodziale:

Zasoby Moodle - zamieszczanie w kursie

Materiały dydaktyczne, które zamieszczamy w kursie, nazywamy w Moodle zasobami.

  1. Aby zamieścić w kursie zasób, należy wejść na stronę kursu i przełączyć ją w tryb edycji.
  2. Wówczas przy każdym temacie nauczyciel (lub autor kursu) widzi listę rozwijalną Dodaj zasób...
  3. Może skorzystać z listy i dodać nowy materiał w danym temacie.
1.

2.

3.

Rodzaje zasobów

Zasoby, które Moodle pozwala zamieścić w kursie, możemy podzielić na dwie grupy:

  • materiały, które można tworzyć bezpośrednio w Moodle - do tej grupy zaliczymy etykietę, stronę tekstową i stronę html;
  • materiały tworzone gdzie indziej i (ewentualnie) kopiowane do Moodle - w tej grupie znajdą się link do pliku lub strony, katalog plików oraz pakiet IMS.
Podział ten nie jest bardzo rygorystyczny, bo materiały "tworzone w Moodle" można także stworzyć na swoim (lub innym) komputerze i przekopiować do Moodle. Jednak ostatecznie materiały z pierwszej grupy muszą zostać wkopiowane na platformę i tam są przechowywane - są to głównie materiały tekstowe. Materiały z drugiej grupy mogą zostać zapisane na platformie, ale mogą być też udostępniane tylko w postaci linku do dokumentu - są to pliki rozmaitego typu: filmy, nagrania, grafika, prezentacje, ale także pliki tekstowe.

Załączony zasób zazwyczaj jest widoczny w temacie kursu w postaci tytułu i linku prowadzącego do pełnej treści - jedynie w przypadku etykiety widzimy od razu całą zawartość. Dodatkowo, w zależności od typu materiału, tytuł może być poprzedzony odpowiednią ikonką: pliku tekstowego lub html , pliku graficznego , prezentacji , folderu czy linku Internetowego .

Po kliknięciu na nazwę zasobu (jeśli tylko nie jest on etykietą), przeglądarka stara się pokazać jego treść. Jeśli jest to rodzaj materiału, który może być otwarty przez przeglądarkę (tekst, html, grafika,...), to widzimy jego zawartość otwartą w oknie kursu lub w oddzielnym oknie (opcję tę wybieramy w formularzu zasobu). Jeśli materiał nie może być wyświetlony przez przeglądarkę (jest to na przykład prezentacja PowerPoint lub OpenOffice), to system proponuje zapisanie pliku na komputerze użytkownika lub otwarcie pliku programem z komputera użytkownika. Znamy już ten mechanizm, bo pisałam o nim sporo w poprzednim temacie, gdy omawialiśmy widok kursu od strony ucznia.

Formularz dodawania zasobu

Chcąc zamieścić w temacie kursu wybrany zasób, wybieramy z listy rozwijalnej Dodaj zasób... odpowiednią opcję. Na ekranie pojawia się wówczas formularz dodawania zasobu. Może być on różny dla różnych zasobów, ale pewne cechy (grupy opcji) ma wspólne dla wszystkich bądź wielu zasobów. W poniższej tabelce widzimy, jakich parametrów należy spodziewać się przy danym typie zasobu.

Tytuł i streszczenie Parametry te podajemy dla wszystkich rodzajów zasobów, oprócz etykiety. Tytuł zasobu widzimy na stronie kursu (kliknięcie na niego pozwala otworzyć materiał). Tytuł wraz ze streszczeniem widzimy na wykazie wszystkich zasobów otwieranym przez opcję Zasoby w bloku Aktywności. Streszczenie powinno być niedługim opisem informującym o zawartości zasobu.
Treść Pole to służy do wprowadzania treści materiału i występuje w formularzach etykiety, dokumentu tekstowego i dokumentu html. Do pola może być dołączony edytor WYSIWYG ułatwiający edycję. Można także wprowadzać tekst w html lub języku znaczników. O edytorze WYSIWYG już wspominałam, a do html i języka znaczników jeszcze powrócimy.
Lokalizacja Pole to występuje w przypadku linków do plików lub stron www, katalogu plików oraz pakietów IMS. W każdym z tych przypadków musimy wskazać miejsce, w którym znajduje się zamieszczany zasób. W wyborze lokalizacji pomocne są okienka wyboru pozwalające przeszukać zasoby Moodle, naszego komputera lub Internetu.
Okno zasobu W przypadku zasobów, których treść może być wyświetlona w przeglądarce, możemy podać, czy powinno to być w oddzielnym oknie niż kurs i jakie powinny być parametry tego okna. Atrybuty te są charakterystyczne dla wszystkich zasobów oprócz etykiety, która zawsze jest wyświetlana w oknie kursu, oraz katalogu plików.
Pokaż/ukryj W przypadku wszystkich zasobów, oprócz etykiety stanowiącej opis tematu, możemy zasób ukryć lub pokazać uczniom. Wybór takiej opcji w formularzu jest równoważny ukrywaniu i pokazywaniu elementu za pomocą ikonek i bezpośrednio na stronie kursu.


Tytuł i streszczenie

Odpowiednie pola w formularzu pozwalają nam wpisać tytuł i streszczenie (czyli krótki opis) zasobu. Pole nazwa jest wymagane (jak wszystkie pola tego typu jest oznaczone symbolem: ), natomiast streszczenie można pominąć.

Zasób jest widoczny na stronie kursu pod nadaną nazwą. Streszczenie widzimy (i nauczyciele, i uczniowie) tylko wtedy, gdy wyświetlimy wykaz wszystkich zasobów załączonych do kursu - wybierając opcję Zasoby w bloku Aktywności na stronie kursu. Powinno to więc być maksymalnie kilka zdań wyjaśniających, co jest zawartością materiału. Nie wydaje mi się, by przy w wprowadzaniu streszczenia trzeba było formatować tekst, choć, jak widzimy powyżej, taka możliwość istnieje.

Treść

Do wprowadzania treści zasobu (dotyczy to etykiet, plików tekstowych i html) służy okienko tekstowe sporych rozmiarów. Może być ono wyposażone w ikonki edytora WYSIWYG, można także wybrać "język" formatowania, w którym chcemy wprowadzać tekst.

Do dobrej praktyki, stosowanej w przypadku dłuższych treści, należy tworzenie ich lokalnie na komputerze, za pomocą dowolnego (ulubionego) edytora. Gotową treść można skopiować z okna edytora, wkleić do okienka przeznaczonego na tekst i zobaczyć, jak to wygląda w Moodle. Takie podejście:

  • pozwala nam korzystać z edytora, do którego jesteśmy przyzwyczajeni,
  • chroni nas przed utratą danych wpisanych w okienko formularza, co może się zdarzyć, jeśli w trakcie wypełniania zostanie przerwana sesja (co jest tym bardziej prawdopodobne, im dłuższy jest wprowadzany tekst);
  • pozwala nam zapisać na swoim komputerze kopię wprowadzonego tekstu (właściwie jest to oryginał), która może przydać się przy późniejszych poprawkach;

Lokalizacja

W przypadku zasobów, które załączamy do kursu w gotowej postaci, w formularzu zasoby znajduje się pole pozwalające wskazać, gdzie znajduje się materiał (ewentualnie skąd ma być pobrany i przesłany do kursu). Opcje te mogą trochę różnić się formą, ale zawsze chodzi w nich o wskazanie lokalizacji: w katalogach własnego komputera, w katalogach Moodle lub w Internecie.

Lokalizacja pliku:
Lokalizacja strony:
Lokalizacja katalogu:

Okno zasobu

Dla zasobów, które mogą być wyświetlane w oddzielnym oknie, mamy grupę parametrów Okno. Zawiera ona szereg opcji pokazywanych i/lub ukrywanych przyciskiem Pokaż/Ukryj zaawansowane

Większość z tych parametrów ma znaczenie (i jest dostępna), gdy wybierzemy opcję wyświetlania zasobu w nowym oknie. Możemy wówczas określić rozmiar okna i jego elementy (paski przewijania, narzędzi itp.). Proponuję samodzielnie poeksperymentować z doborem tych opcji. Warto także zwrócić uwagę, że efekt może być różny w różnych przeglądarkach, gdyż wyświetlane elementy okna (paski) są elementami przeglądarki.

Widoczny w przykładzie po prawej parametr Force download powoduje, że próba otwarcia załączonego materiału będzie zawsze interpretowana, jako próba pobrania na komputer użytkownika. Bez tego parametru przeglądarka może próbować samodzielnie obsłużyć plik lub otworzyć jego zawartość nie kopiując jej na komputer użytkownika.

Pokaż/ukryj czyli opcje standardowe modułu

W ostatniej grupie opcji dostępnej dla każdego rodzaju zasobu możemy zdecydować, czy element ma być w danej chwili widoczny na stronie kursu czy jeszcze ma pozostać ukryty. Pamiętajmy, że nawet element widoczny, może zostać ukryty razem z całym tematem.

Działanie opcji Widoczny jest oczywiste, ale sprawdźmy, do czego może służyć pole Numer ID. Zobaczmy, co podpowie nam Moodle, gdy skorzystamy z ikonki pomocy .

ID number

Setting an ID number provides a way of identifying the activity for grade calculation purposes. If the activity is not included in any grade calculation then the ID number field can be left blank.

The ID number can also be set on the edit grade calculation page in the gradebook, though it can only be edited on the update activity page.

Numer identyfikacyjny

Wprowadzenie numeru identyfikacyjnego umożliwia użycie elementu podczas obliczania oceny ucznia. Jeśli element nie jest do tego celu używany, to pole może pozostać puste.

Pole można także wypełnić na stronie opcji oceny kursu, w dzienniku ocen, ale poprawiać jego zawartość można tylko w formularzu zasobu.

Zaprezentowana informacja wyraźnie wskazuje, że numer identyfikacyjny jest potrzebny, jeśli chcemy uwzględnić w ocenach fakt dostępu ucznia do materiału. Taka potrzeba nie zdarza się zbyt często - zazwyczaj na ocenę ma wpływ rozwiązanie zadań i ćwiczeń bazujących na danym materiale, jednak do tej możliwości powrócimy w temacie związanym z zaawansowanymi opcjami oceniania uczniów.

Zasoby Moodle - porównanie i zastosowanie

Już wiemy, że mamy do dyspozycji kilka rodzajów zasobów:

  • etykietę
  • tekst zwykły
  • tekst html
  • link do pliku lub strony WWW
  • katalog (podkatalog) Moodle
  • plik IMS

Teraz pozostaje zastanowić się, kiedy warto używać danego rodzaju zasobu.

Etykieta

Etykieta to tekst z informacjami i/lub wyjaśnieniami widoczny bezpośrednio na stronie kursu. Nadaje się do prezentowania informacji krótkich i wprowadzających do danego tematu lub wyjaśniających znaczenie pozostałych zasobów widocznych jedynie w postaci tytułów.

Poniżej widzimy fragment przykładowego kursu i zaznaczone w nim dwie etykiety.

W każdym temacie jest jedna etykieta, nazywana opisem tematu, która nieco różni się od pozostałych. Widzimy to, gdy przełączymy kurs w tryb edycji. Przy pierwszej etykiecie widzimy tylko ikonkę edycji , przy drugiej (czyli przy każdej z pozostałych) pełny zestaw ikonek pozwalających etykietę przesuwać na stronie kursu, zmieniać, usuwać czy ukrywać: , , , .

Wynika to stąd, że opis tematu można ukryć jedynie z całym tematem i nie można zmienić jego pozycji - musi być wyświetlany jako pierwszy w temacie. Natomiast inne etykiety można ukrywać niezależnie od pozostałych elementów zamieszczonych w temacie, można je także przesuwać i usuwać. Opisu usunąć nie można - jeśli go nie chcemy, to trzeba wejść do formularza opisu ikonką edycji i wymazać jego zawartość pozostawiając pusty opis tematu.

Formatowanie etykiety

Etykieta może być wpisana prostym tekstem, bez żadnych ozdobników. Może być także sformatowana z użyciem czcionek różnego rodzaju, kolorów, grafiki. Atrakcyjne efekty możemy uzyskać pisząc w html lub używając wbudowanego edytora WYSIWYG. Jak już kilka razy wspominałam, edytor WYSIWYG nie zawsze jest dostępny - na przykład moja przeglądarka Chrome go nie otwiera i wtedy pozostaje mi pisanie bez formatowania, formatowanie w html (górny obrazek) lub otwarcie strony w innej przeglądarce (dolny obrazek to fragment formularza dodawania etykiety otwarty w Mozilla Firefox).

Strona tekstowa

Strona tekstowa zazwyczaj jest przeznaczona do prezentacji większej porcji tekstu, która nie wymaga szczególnie skomplikowanego formatowania. Do wprowadzania treści w formularzu zasobu dostępne jest okno, w którym możemy pisać zwykłym tekstem lub stosując pewien język formatowania - nie będziemy w tej chwili się go uczyć, bo i tak mamy html i/lub edytor WYSIWYG (pokaż podgląd).

Utworzona strona jest widoczna w kursie jako tytuł - po kliknięciu na niego otwiera się zawartość strony. Pamiętamy, że strona może zostać otwarta w tym samym oknie, co kurs, lub w innym - decydujemy o tym w opcjach z grupy Okno w formularzu definiowania zasobu.

Ale w koło jest wesoło, Perfect - strona otworzy się w nowej karcie przeglądarki; po jej obejrzeniu zamknij kartę i powróć na tę stronę.

Strona html

Strona html pozwala na tworzenie bogatszej zawartości niż zwykła strona tekstowa: można dodać obrazki, odnośniki do innych stron i całość ładnie pokolorować. Atrakcyjny efekt możemy uzyskać pisząc w html lub korzystając z wbudowanego edytora WYSIWYG. Przypominam, że edytor wbudowany w Moodle nie zawsze otwiera się na stronie kursu (na przykład w przeglądarce Chrome) - wtedy warto skorzystać z innej przeglądarki. Warto także pamiętać, że w edytorze WYSIWYG można podejrzeć, jak wygląda utworzona strona zapisana w html:

Utworzona strona html jest widoczna w kursie jako tytuł - po kliknięciu na niego otwiera się zawartość strony. Pamiętamy, że strona może zostać otwarta w tym samym oknie, co kurs, lub w innym - decydujemy o tym w opcjach z grupy Okno w formularzu definiowania zasobu.

Ale w koło jest wesoło, Perfect - strona otworzy się w nowej karcie przeglądarki; po jej obejrzeniu zamknij kartę i powróć na tę stronę.

Link do pliku lub strony WWW

Jeśli materiał, który chcemy zamieścić w kursie jest dostępny w Internecie, to nie musimy go kopiować do kursu - wystarczy zamieścić adres odpowiedniej strony. W ten sposób jesteśmy pewni, że strona jest dostępna w kompletnej postaci (kopiując moglibyśmy stracić jakieś elementy graficzne, video lub odnośniki do podstron) i nie naruszamy praw autora strony. Ryzykowną stroną takiego rozwiązania jest możliwość, że strona, do której odsyłamy uczniów, pewnego dnia zniknie lub zostanie zmodyfikowana i przestanie odpowiadać tematyce naszego kursu. Jedynym skutecznym lekarstwem na to jest kontrolowanie używanych stron przed i w trakcie kursu oraz korzystanie z wiarygodnych, ustabilizowanych stron.

Materiał, który posiadamy lokalnie (przygotowaną prezentację, film, wykres czy dokument), musimy skopiować do Moodle, by go udostępnić w kursie. W formularzu w opcjach lokalizacji jest odpowiedni przycisk Prześlij plik....

Po kliknięciu na niego widzimy katalog Plików naszego kursu. Jeśli nie ma wśród nich pliku, który potrzebujemy, to możemy użyć kolejnego przycisku Prześlij plik... i wybrać plik ze swojego komputera.

Po przesłaniu do Moodle plik jest już widoczny na wykazie plików kursu i możemy wybrać go klikając na polecenie Wybierz.

Załączone w kursie w postaci linków strony i materiały są widoczne jako tytuły poprzedzone ikonkami - Moodle stara się w miarę możliwości dobierać ikonki odpowiednio do rodzaju załączonego pliku. Kliknięcie na tytuł powoduje otwarcie pliku lub strony w aktualnym lub nowym oknie przeglądarki, ewentualnie próbę otworzenia pliku za pomocą odpowiedniego programu, gdy przeglądarka sama sobie z plikiem nie radzi.

Katalog plików (Moodle)

Z zasobu tego typu korzystamy, gdy zgromadzimy w kursie kilka plików na zadany temat i chcemy je udostępnić uczniom. Mogą to być na przykład treści wierszy do analizy, teksty piosenek do śpiewania przy ognisku czy zestaw zdjęć zabytkowych obiektów. Moglibyśmy każdy z plików podpiąć bezpośrednio na stronie kursu, jako link do pliku, jeśli jednak takich plików jest dużo, to zawartość kursu straciłaby wiele na czytelności. W takiej sytuacji warto stworzyć w kursie oddzielny katalog (dokładniej, w Plikach kursu) a w treści kursu zamieścić zasób będący wejściem do tego katalogu (pokaż podgląd).

Korzystając z tego linku uczniowie mogą swobodnie wchodzić do katalogu, przeglądać jego zawartość i otwierać lub kopiować do siebie wszystkie zgromadzone w katalogu pliki.

Uwaga! Trzeba pamiętać, że udostępniając uczniom katalog, pozwalamy im otwierać wszystkie zgromadzone w nim pliki i wchodzić do wszystkich jego podkatalogów. Z tego powodu zazwyczaj warto przygotować odrębny katalog ze zgromadzonymi materiałami i właśnie go udostępnić.

Pakiet IMS

Załączenie w kursie pakietu IMS polega na skopiowaniu do Moodle pliku zawierającego materiał dydaktyczny zapisany w odpowiednim formacie, służącym do przenoszenia materiałów pomiędzy platformami. Skopiowany plik należy rozpakować i udostępnić w postaci linku na stronie kursu.

O procedurze przenoszenia materiałów pomiędzy różnymi kursami i platformami, w tym o formatach zapisu tychże elementów, będziemy mówić w jednym z ostatnich tematów kursu Moodle.

Ćwiczenie

Rozpocznijmy podsumowanie od porównania trzech analogicznych rozwiązań. Chcemy zamieścić w kursie teksty piosenek, by uczestnicy potrenowali repertuar przed wspólnymi wyjazdami. Treści piosenek zgromadziliśmy w podkatalogu Perfect_teksty - na razie są tam trzy pliki tekstowe.

Przyjrzyj się zaproponowanym niżej sposobom udostępnienia tekstów piosenek uczestnikom kursu. Podaj ich wady i zalety.

  • Możemy utworzyć dokument html, tekstowy lub etykietę, w których zamieścimy listę utworów wraz z odnośnikami do tekstów.
    Pokaż podpowiedź:

  • Możemy w wybranym temacie kursu zamieścić kilka składowych - każda z nich jest linkiem do jednego ze zgromadzonych dokumentów.
    Pokaż podpowiedź:

  • Możemy w wybranym temacie kursu zamieścić wejście do folderu ze zgromadzonymi tekstami.
    Pokaż podpowiedź:

Zasoby Moodle - ostatni szlif

Planowanie i przygotowanie

Materiały. Tworzenie kursu daje lepsze efekty, gdy jest zaplanowane i przygotowane. Jeśli tylko czas nas nie goni, warto więc podejść do sprawy z odpowiednim wyprzedzeniem. Po stworzeniu programu i planu kursu możemy przystąpić do tworzenia i gromadzenia materiałów - zazwyczaj używamy do tego celu własnego komputera wyposażonego w odpowiednio dobrane narzędzia - edytory tekstu i grafiki, programu do tworzenia pokazów, symulacji oraz animacji itp. Tworząc materiały pamiętajmy, że komputery bywają zawodne i twórzmy kopie bezpieczeństwa swoich prac. Dobrym sposobem jest także skorzystanie z serwera Moodle, jako dodatkowego zabezpieczenia (o tym za chwilę).

Pusty kurs i pliki kursu. Dla zaplanowanego kursu można stworzyć pusty kurs. Wystarczy zdefiniować w nim najbardziej niezbędne parametry (nazwę, liczbę tematów itp.). Jeśli nasz kurs, nawet bez treści, już istnieje na platformie, to można już przesyłać do Moodle pliki utworzone dla kursu (opcja Pliki w bloku Administracja). Do tego celu warto od razu tworzyć właściwy system podkatalogów (na przykład po jednym dla każdego tematu) i umieszczać przesyłane pliki w odpowiednich miejscach. Jak wspomniałam wyżej, takie kopie przesyłane na platformę są dobrym zabezpieczeniem na wypadek awarii domowego komputera. Trzeba tylko pamiętać, by zastępować starsze wersje nowymi, czyli usuwać starszy plik i przesyłać na Moodle nowszy na zakończenie dnia pracy.

Szablon kursu. Warto również dość wcześnie wypełnić kurs wstępnymi danymi, zamieszczając nazwy, krótkie opisy tematów oraz linki do zaplanowanych materiałów. Linki początkowo mogą być puste lub prowadzić do bardzo wstępnych wersji. Utworzenie takiego szablonu sprawia, że łatwiej trzymać się planu kursu i śledzić postępy prac. Może także posłużyć do "wygenerowania" wersji demonstracyjnej reklamującej kurs. W tym celu można zrobić kopię strony html, zrzut ekranu lub wpuścić do kursu gości (dbając jednak, by nie mogli wchodzić do "rozgrzebanych" i pustych elementów.

Przestrogi

Kopie bezpieczeństwa już wspominałam. Oprócz wersji na lokalnym komputerze, kopii na płycie lub pendrajwie może to też być kopia przesłana na platformę.

Bezpieczne okna - o tym także już była mowa. Wprowadzając treści etykiet i stron tekstowych lub html można korzystać z formularzy wbudowanych w Moodle. Jednak najefektywniejszy sposób korzystania z tych formularzy polega na przygotowaniu materiału na lokalnym komputerze i wykonaniu sekwencji kliknięć:

  • CTRL+a (w lokalnym edytorze) - zaznaczamy nową treść materiału utworzoną w lokalnym edytorze;
  • CTRL+c (w lokalnym edytorze) - kopiujemy ją do bufora;
  • CTRL+a (w oknie formularza) - zaznaczamy starą treść materiału w formularzu Moodle
  • CTRL+v (w oknie formularza) - zastępujemy starą treść wpisując na jej miejsce nową.

Format plików może być różnorodny. Sprawdźmy, czy zamieszczane przez nas pliki są dobrze otwierane przez przeglądarkę, ewentualnie kilka najpopularniejszych przeglądarek. W razie problemów zrezygnujmy ze zbyt wymyślnego formatu lub podajmy uczestnikom informację, w jaki sposób nam udało się otworzyć dany materiał. Dodatkowo pamiętajmy, że wiele programów służących do tworzenia materiałów dydaktycznych i prezentacji pozwala je wyeksportować do jakiegoś popularnego formatu (na przykład pdf). Sprawdźmy, czy nie będzie to lepsze rozwiązanie.

Linki w Internecie - jeśli zamieszczamy linki do stron internetowych, to sprawdźmy co jakiś czas, czy te strony są dostępne i nadal zawierają treści, na których nam zależy. Nie kopiujmy zbyt pochopnie stron internetowych do kursu - możemy utracić zawarte w nich elementy dynamiczne. W razie czego - zawsze sprawdzajmy uzyskany efekt.

Atrakcje - jeśli wzbogacamy nasz kurs ciekawymi wizualizacjami, filmami i animacjami, to sprawdźmy, w jakim tempie otwierają się one w kursie. Skorzystajmy z okazji, by takie sprawdzenie przeprowadzić w miejscu, gdzie nie spodziewamy się bardzo szybkiego Internetu i łącze może być dość obciążone (godziny szczytu "surfowania" w przeciętnej sieci osiedlowej mogą być miarodajnym testem). Jeśli zauważymy, że atrakcje przestają być atrakcyjne, bo są ściągane bardzo wolno i uruchamiane z przerwami, to z nich zrezygnujmy.

Aranżacja zasobów

Podpięte w temacie zasoby można przesuwać w górę i w dół tak, by znalazły się na odpowiedniej pozycji. Co prawda nowy zasób jest zawsze dodawany jako ostani w temacie, ale można to naprawić. Po kliknięciu na ikonkę widzimy pozycje, na których możemy umieścić zasób.

Jeśli chcemy dodatkowo uwypuklić strukturę załączonych w temacie zasobów, to możemy używać strzałek oraz pozwalających prezentować zasoby z mniejszym i większym wcięciem.

Ozdabianie

Pamiętajmy, że na ozdabianiu, poprawianiu i szlifowaniu kursu można spędzić wieki. Wytyczmy sobie jakieś sensowne granice. Pamiętajmy, że w większości kursów przede wszystkim liczy się treść.

Ostatnia modyfikacja: sobota, 12 marzec 2011, 22:07
Pomiń Nawigacja

Nawigacja

Pomiń Ustawienia

Ustawienia